We both travel a lot for work, and most of that travel is conferences. You fly in, you see the airport, you see the conference hotel, and that is the city. The evenings are taken by a reception or a dinner. That leaves the hour in the morning, and usually it turns into a hotel gym, or a run through a neighbourhood where you have no idea where you are going. You have been somewhere worth seeing, and you leave without having seen any of it.

You have been somewhere worth seeing, and you leave without having seen any of it.

So we started working the routes out ourselves, in every city we landed in.

We reizen allebei veel voor ons werk, en het grootste deel daarvan zijn congressen. Je vliegt erheen, je ziet het vliegveld, je ziet het congreshotel, en daar houdt de stad op. De avonden zijn bezet door een receptie of een diner. Blijft over: het uurtje in de ochtend, en meestal wordt dat een hotelgym, of een rondje door een buurt waarvan je geen idee hebt waar je heen loopt. Je bent op een plek geweest die de moeite waard is, en je vertrekt zonder er iets van gezien te hebben.

Je bent op een plek geweest die de moeite waard is, en je vertrekt zonder er iets van gezien te hebben.

Dus zijn we die routes zelf gaan uitzoeken, in elke stad waar we landden.

Then we started organising them

When we began organising these runs at conferences in Amsterdam, the city we know by heart, something happened that we had not counted on. The run turned out to be the best networking of the conference, and a conversation starter for the rest of it. No badges, no table between you — people talk differently side by side.

No badges, no table between you. People talk differently side by side.

Daarna gingen we ze organiseren

Toen we deze runs gingen organiseren bij congressen in Amsterdam, de stad die we uit ons hoofd kennen, gebeurde er iets waar we niet op hadden gerekend. De run bleek het beste netwerkmoment van het congres, en een conversation starter voor de rest ervan. Geen badges, geen tafel tussen jullie in — naast elkaar praten mensen anders.

Geen badges, geen tafel tussen jullie in. Naast elkaar praten mensen anders.

Who we are

We are Joris Kreulen and Douwe Duiveman. We both work in real estate, and that comes with a profound interest in architecture and in the spatial planning of a city. Amsterdam is a great place for that: every canal and half the buildings you pass are there for a reason. That is what we talk about at the stops.

It also means we know the other side of the table. We are at conferences ourselves several times a year, so we know how a programme is put together and how little room there is in a morning.

Outside work: good stories and sport. We do these runs because we enjoy them, and we will keep doing them for as long as we do. For now, in Amsterdam only.

Wie wij zijn

Wij zijn Joris Kreulen en Douwe Duiveman. We werken allebei in het vastgoed, en daar hoort een flinke interesse bij in architectuur en in de ruimtelijke ordening van een stad. Amsterdam is daar een geweldige plek voor: elke gracht en de helft van de panden die je passeert staan er om een reden. Dat is wat we onderweg vertellen.

Het betekent ook dat we de andere kant van de tafel kennen. We staan zelf een paar keer per jaar op congressen, dus we weten hoe een programma in elkaar zit en hoe weinig ruimte er in een ochtend zit.

Buiten het werk: goede verhalen en sport. We doen deze runs omdat we ze leuk vinden, en we blijven ze doen zolang we dat zo houden. Voorlopig alleen in Amsterdam.